Onderuit en verscholen in een oud kartonnen doosje vol memorabilia en kindertijd herinneringen piepte een prehistorische, gehavende Duidze Dollar. Een papieren nep-biljet dat ooit deel uitmaakte van het Monopolyspel uit een verre oertijd, een spel dat vroeger, vaak en in vele huiskamers op de eetkamertafel lag.
Kopen en verkopen van onroerend-goed, huizen, hotels en hele straten, flink dobbelen, geluk en durf hebben en op een geschikte manier het kapitaal inzetten. Ik snapte daar en toen als 4-jarige geen jota van .. maar die gekleurde biljetjes met cijfers erop, die vond ik wel interessant genoeg om mijn eigen spel te spelen.
Ze waren wat mooi om te vouwen, scheuren of ergens op te plakken en zolang ze thuis maar niet in de gaten hadden dat ik met m’n lilliputter handjes in de stapel graaide en zolang het deksel op de doos bleef was er niets aan het handje. De gele, witte, groene en rode biljetjes knisperden als goud tussen m’n vingertjes, ik vond ze zo leuk dat ik er een paar van ontvoerde naar de kleuterschool om aan m’n vriendjes te laten zien. Die vonden ze denkelijk nog leuker dan ikzelf en een van m’n kleuterklasgenootjes wist zeker te weten dat die papiertjes veel waard waren, het was namelijk ‘Anderlands geld’. Het kwam uit het verre Duidzeland met de naam Dollarz, zo leerde ik.
Een hebberige hype, een soort me-too effect ontstond, iedereen wilde in de pauze wel met me ruilen, tegen uitruil van een paar gekleurde papiertjes duwden zij de populaire ‘grote kar’ een paar rondjes en mocht ik het ding over het schoolplein sturen. Dat was leuk en verrassend tegelijk, tevoren had ik als peuter geen enkel besef van de waarde die aan gekleurde papiertjes gegeven werd, maar het smaakte naar meer. Uit een doos zo vol geladen, miste men een handvol biljetjes vast niet en zo arriveerde ik opvolgende keren – de korte broek bezakt met Monopoly-money – het kleuterschoolterrein, nieuwsgierig omringd door enthousiaste medekleuters.
Zolang de voorraad strekte werd ik door jan-en-alleman kriskras over het plein geduwd…., dat viel ook de kleuterjuffen op die poolshoogte kwamen nemen. De Duitze Dollarz kwamen aan het licht en de juffen informeerden het thuisfront waarop abrupt een einde aan het spel kwam toen moeders controlerend het deksel van de doos trok. Game over, door gebrek aan gekleurde biljetjes kwam er een einde aan de ‘Grote Kar’ rally en ook aan het Monopolyspel. Een enkel biljetje heeft het tot nu toe – zij het ietwat gehavend – weten te overleven, die ene Duidze Dollar.